Ο απόστολος, ο οποίος προηγουμένως ονομαζόταν Σίμων, ήταν γιος του ψαρά των Ίωνων από τον Βιφσαΐντι Γκαλιλλέισκι και αδελφός του αποστόλου Αντρέι Περβοσβάννογκο, ο οποίος το έφερε στον Χριστό. Ο Άγιος Πέτρος ήταν παντρεμένος και είχε σπίτι στο Καπερνάουμε.

Καλούμενος από τον Χριστό Σωτήρα πίσω από το ψάρεμα στη λίμνη Gennissaretsky, εξέφραζε πάντα τη μοναδική αφοσίωση και αποφασιστικότητα, για την οποία τιμήθηκε και η μοναδική προσέγγιση του Θεού μαζί με τους αποστόλους Jacob και John Bogoslovom. Δυνατός και φλογερός στο πνεύμα, κατείχε φυσικά τη θέση επιρροής μεταξύ των Αποστόλων Χριστόβιτς. Πρώτα ομολόγησε αποφασιστικά τον Θεό του Ιησού Χριστού, δηλαδή τον Μεσσία, για τον οποίο του απονεμήθηκε και ο χαρακτηρισμός Πέτρα (Πιότρ). Πάνω σε αυτή την πέτρα Petrovoy της πίστης ο Θεός υποσχέθηκε να δημιουργήσει την Εκκλησία, την οποία πόρτα адовы δεν θα αντεπεξέλθει. Λίγο πριν τη σταύρωσή Του, ο Απόστολος Πέτρος τρεις φορές παραιτήθηκε από τον Θεό από τα πικρά δάκρυα της μετανοίας, με αποτέλεσμα μετά την Ανάσταση ο Θεός να τον επανέφερε στην αποστολική θέση, ο троекратно, σύμφωνα με τον αριθμό отречений πλυμένο, τον διέταξε να πάρει τα αρνιά και να κοπάδι τα πρόβατα. Σύμφωνα με το μύθο, όταν ο πετεινός τραγούδησε, ο Απόστολος Πιότρ θυμόταν κάθε πρωί την λιπόθυμη απάρνηση από τον Χριστό και άρχισε να κλαίει πικρά.

Ο Απόστολος Πέτρος ο Πρώτος υποστήριξε τη διανομή και τη διεκδίκηση της Εκκλησίας του Χριστού μετά το Άγιο Πνεύμα, ο οποίος εκφώνησε ένα ισχυρό κήρυγμα στους ανθρώπους την Ημέρα του Pyatidesyatnitsy και έστρεψε 3.000 ψυχές στον Χριστό. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, θεραπευμένος από τη χωλότητα από τη γέννησή του, προσηλυτίζει 5.000 ακόμη Εβραίους μετά το δεύτερο κήρυγμα. Η πνευματική δύναμη που προερχόταν από τον Απόστολο Πέτρο ήταν τόσο ισχυρή που ακόμη και η σκιά που έπεφτε στην ασθενή που κείτονταν στο δρόμο τη θεράπευσε (Dejan. 5, 15). Κνιγά των πράξεων από το 1ο κεφάλαιο έως το 12ο αναφέρει την αποστολική του δράση.

Ο άγιος Απόστολος Παύλος, που αρχικά έφερε το εβραϊκό όνομα Sawl, ανήκε στο γόνατο του Veniaminowu και γεννήθηκε στην πόλη Tarse (της Μικράς Ασίας), ο οποίος τότε υμνήθηκε από την Ελληνική Ακαδημία και την εκπαίδευση των κατοίκων. Καθώς ο ντόπιος αυτής της πόλης, που συνέβη από τους Εβραίους, βγήκε από τη σκλαβιά των Ρωμαίων πολιτών, ο Πάβελ ήταν νόμιμα ο Ρωμαίος πολίτης. Στο Tarse Pawel έλαβε την πρώτη του εκπαίδευση. Έλαβε τη μετέπειτα εκπαίδευση του στην Ιερουσαλήμ, στις ακαδημίες με τον περίφημο δάσκαλο Γκαμαλιίλα, ο οποίος θεωρούνταν γνώστης του νόμου. Εδώ, σύμφωνα με το έθιμο που κληρονόμησε από τους Εβραίους, ο νεαρός Savl μελέτησε την τέχνη της κατασκευής σκηνών, η οποία τον βοήθησε αργότερα να κερδίσει φαγητό από τη δουλειά του.

Ο νεαρός Σαβλ έδειξε ότι είναι δυνατός ζηλωτής των Φαρισαίων θρύλων και διώκτης της πίστης του Χρίστοβο. Έγινε μάρτυρας του θανάτου της Στεφάνας και στη συνέχεια ο Σινεντρίον πήρε επίσημα την εξουσία να διώκει χριστιανούς ακόμη και εκτός Παλαιστίνης στη Δαμασκό.

Ο Θεός που είδε σε αυτό «το δοχείο που επιλέχθηκε για τον εαυτό του» στο δρόμο για τη Δαμασκό το κάλεσε να υπηρετήσει ως απόστολος με υπέροχο τρόπο. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του Sawla, ο ярчайший φώτισε το φως από το οποίο έπεσε στα τυφλά στη γη. Η φωνή ακούστηκε από το φως: «Σεουλ, Σολ, γιατί με οδηγείς;» Όταν η Sawla ρώτησε: "Ποιος είσαι;" — Ο Θεός απάντησε: «Εγώ Ιησού, εσύ τον οδηγείς». Ο θεός διέταξε τον Sawlu να πάει στη Δαμασκό, όπου θα λάβει οδηγίες τι να κάνει στη συνέχεια. Οι δορυφόροι του Sawla άκουσαν τη φωνή του Χριστού, αλλά δεν είδαν το φως. Έφεραν στη Δαμασκό, ο Σαβλ, ο οποίος ήταν τυφλός, διδάχτηκε την πίστη και την τρίτη ημέρα βαφτίστηκε ο Ανανιέ. Μετά τη βάπτιση, ο Sawl ανέκτησε την όρασή του. Από τότε έγινε ζηλωτής κήρυκας της πρώιμης διωκόμενης μάθησης. Για ένα διάστημα πήγε στην Αραβία και μετά επέστρεψε στη Δαμασκό για να κηρύξει για τον Χριστό. Η οργή των Εβραίων, αγανακτισμένοι από την προσφώνησή του στον Χριστό, τον ανάγκασε να τρέξει στην Ιερουσαλήμ, όπου ενώθηκε με την ομάδα των πιστών και συνάντησε τους αποστόλους. Λόγω της απόπειρας εναντίον του από ελληνιστές πήγε στους συγγενείς του Ταρς. Από εδώ κλήθηκε να κηρύξει από τη Βαρνάβα της Αντιόχειας και αργότερα ταξίδεψε μαζί του στην Ιερουσαλήμ, όπου δόθηκε βοήθεια στους απόρους.